25 Mayıs 2009 Pazartesi

sarı rüya defteri 5

Dünya Kedi Kongresi bizim arka bahçede yapılacakmış. Yok artık, daha neler! Çift Kuyruk, bizim Yusufçuk’un yâreni, gelip anlattı hazırlıkları. Bana düşen kaşarlı köfteymiş.

“Hay hay,” dedim. “Görev bilirim.”

“Estağfurullah abicim. Görev ne demek. Mahcup bir rica bizimkisi.”

Esaslı çocuk bu Çift Kuyruk.

Geçen gün müezzine özendi ama. Kafa kıyak. Bıyıklarında beyaz toz falan. İstimi üzerinde senin anlayacağın. İlla çıkıp cumayı okuyacak. Herkes önüne durdu. Müsaade etmediler oğlana. Üzülmesin diye bize getirdim. Nenemle karşılıklı sala okudular. Hepimizin gözleri yaşardı. Annemin patikleri dâhil. O ne methiyedir geçen ömre ve biten zamana.

Çift Kuyruk’u hiç kırmam ben. Dedim ya, iyi çocuk. Az biraz pireli. Ama o kadar da olsun.

“Kongreniz başarılı olur inşallah. Allah tamamına erdirsin,” dedim.

“Amin,” dedi.

Kapanışta Yasin okuyacakmış.

Nenem duysa ağlar histen. Söylemedim ama ona. Taşikardi. Korkuyoruz pat diye kalacak.

Hiç yorum yok: