18 Şubat 2008 Pazartesi

cemre düşsün artık

Evceğiz ister insan. Kapıyı kapatınca soğuk dışarıda kalsın ister. Pencerenin dibinde sedir. Üstünde yalanmaktan bitap düşmüş sevimli yumak. Üşümeyi unutmak ister. Sokakta ne zamandır öylece duran erik ağacı. Dalda kumru. Poyraza durmuş. Az sonra uçacak yuvasına. Annemiz bütün anneler gibidir. Hava kışladı mı tarhana düşer aklına. Babamız bütün babalar gibidir. Erken ölür. Yüklükte pijaması durur. Katlanmış, ütülenmiş. Oğlan gelirse bir akşamüzeri, o giyiversindir. Düğmelerini onun gibi iliklersin. Onun gibi bakarsın çıplak ayağına. Havadisleri açmazsın ama. Kış kışlığını bilecek oğlum. Ömür ömürlüğünü. Geçecek hızla. Geride külden izini bırakacak. Zaman da seni çok takar sanki. Kış yürür, bahar gelir. Üşüdüğünü unutursun. Evceğiz ister insan. Çocukluğu da olsun içinde. Eski erik yine çiçeğe dursun. Bu kışta kıyamette.

1 yorum: