12 Ocak 2008 Cumartesi

beni aniden unuttu

Bugün iyi bir şey olacak. Ocakların isinden anladım. Karanın içinden kızıl güneşler doğuyor. Sırtını kapıya dönmüş. Saçlarına dokunmalı, diye geçirdim içimden. Omzundan tutup çekmeli. Ağzındaki kokuyu emerdim ses etmese. Temiz bir nefes yükseldi aramızdan. Ona uykumu anlattım. Geride uzun yol bırakmışım. Dönmek için donmuş damlalara basıyorum. Yüzyıl boyunca akmış, nenemin ellerini yıkayıp yudumladığı çeşmemiz kurumuş. Çok korkuyorum kapıdan çıkarken. Yorulduğumda beni alır mısın içine? Merdivenleri sessiz onun. Kalp çarpıntım çınlıyor çıkarken. Kapıyı gülümseyerek açıyor. Düşümü göğüslerine serdim de anlattım. Parmaklarım ada çayından masa örtüsüne dokununca uykum toprağa sızıyor. Uyanıyorum. Bugün iyi bir şey oldu. Birbirimizi bırakıp gittik. Uzun soluğumuz kaldı geride. Sabaha kadar sürmüş eski bir sevişme aramızdan kanatlanıp uçtu. Baharat kokusunu da götürdü beraberinde. Bugün beni aniden unuttu.

ahmet büke

fotoğraf: birol üzmez (yunak)

Hiç yorum yok: