7 Aralık 2007 Cuma

Suyun Ölümü

yamalı bir boşluktur zaman. dağları aralayıp dörtnala atları bağladığımız koyaklarda yırtılmış gözyaşları birikiyor. eski kapıları çalıyorum. saçaklarında kadınlar, eğilmiş yeşil ve başı dik bir unutulmuşluk dönüp dokunuyor omzuma. bin yıl oldu ayak sesleri kesileli eşkıyaların. kütüklüğümde boş fişek tozu, alnımda yıldızlı bir öfke. su yenildi. şimdi geri çekiliyor damarlarıma.

ahmet büke / 14.02.06


fotoğraf: birol üzmez

Hiç yorum yok: